De begeleiders

Hoi, ik ben Toine Schets, 52 jaar oud en al meer dan 25 jaar werkzaam in het onderwijs als gymnastiek leraar. De reden waarom ik meega naar Roemenië is dat ik onze leerlingen en de Sios stagiaire wil helpen bij het organiseren van sport en spel activiteiten. Dit is een van de dingen die zij gaan doen voor de kinderen die wij daar gaan bezoeken. Daarnaast is het voor mij een kans om een gedeelte van het land Roemenië en zijn bewoners te leren kennen.

Ik ben Adrie Willeboordse geboren op 24-10-1954 en sinds 1977 werkzaam in het onderwijs waarvan de laatste zeven jaar op het Traject. Op Het Traject verzorg ik de kooklessen en ben als stagebegeleider actief. Ik ben al 30 jaar gelukkig getrouwd en ben vader van drie prachtige dochters en een zoon. Ook ben ik een zeer trotse opa van drie heel leuke kleindochters, zowaar een rijk bezit. U begrijpt dat ik mijn geluk niet op kan! Waarom ik dan toch graag met een aantal kinderen van Het Traject op pad ga en naar Roemenië wil afreizen zal ik u proberen uit te leggen. Op mijn vorige school heb ik dat eerder gedaan met een groep meisjes van de afdeling verzorging uit klas 3 en 4. Dit heeft een zeer goede en geweldige indruk gemaakt op deze dames en heeft hen aan het denken gezet over hun toekomst en verdere mogelijkheden. Als ik deze dames nu op straat tegen kom begroeten zij mij vaak met de mededeling: weet je nog van toen, toen we naar Roemenië zijn geweest; wat een geweldige tijd was dat! Ook voor onze dames van Het Traject zou dit een heel goede ervaring zijn is mijn mening. Vandaar dat wij onze doelen met deze meiden hebben neergelegd in het project: help jezelf en de ander ofwel Het Traject naar Roemenië. In ons plan hebben wij hier veel aandacht aan besteed en we hopen dan ook op een geslaagde reis- en verblijfperiode in Roemenië. Vooraf zal veel aandacht besteed worden aan het doel van de reis n.l. het daadwerkelijk meehelpen in diverse kindertehuizen in de omgeving waar we logeren. Daartoe zal door diverse externe deskundigen ons een programma aangeboden worden waardoor we goed beslagen ten ijs komen. Ook zullen de deelnemers zelf zorg dragen voor een groot deel van de reiskosten door aan gesponsorde activiteiten deel te nemen.

Ik ben Jan Minderhoud, 49 jaar, sinds 7 jaar werkzaam als praktijk docent en activiteiten begeleider op het Traject.Burgerlijke staat: vriendin, 2 zonen, 6 jaar en 22 jaar.Ik had al een vrij bonte loopbaan achter de rug toen ik op het Traject kwam werken, variërend van een punkblad uitgeven, motorzaag piloot bij het Zeeuws landschap en een blauwe maandag in de bouw als timmerman. Al deze ervaringen komen erg goed van pas in mijn huidige werkkring, het Traject.Het doel van de activiteiten op het Traject is prikkelen en uitdagen, proberen het schip[de jongere]weer vlot te krijgen, in die zin past de trip naar Roemenië in onze manier van werken.Voor de rest ben ik ook nieuwsgierig naar het land en het volk, er schijnen beren in het wild rond te lopen…erg interessant.

Laat ik mij even voorstellen. Ik ben Marja Lok geboren in 1957. Ik ben werkzaam op het Traject in de functie van coördinator en nog een aantal uren trajectmedewerker. Dit houd in dat ik verantwoordelijk ben voor de jongeren van het Traject als het gaat om hulpverlening. Mijn prive leven speelt zich af in het mooie plaatsje Zierikzee. Waar ik samenwoon met mijn man en veel plezier beleef aan zijn 2 pubers en mijn volwassen zoon die al een aantal jaren het nest heeft verlaten. Kortom een huishouden waar je je niet hoeft te vervelen. Naast het drukke bestaan van alledag hou ik heel erg veel van reizen. Vooral ver buiten de Europese grens heeft zo mijn voorkeur. Ik heb al heel wat continenten bezocht, rond reizend met het openbaar vervoer ter plaatse of op de motor. Toen Adrie met het voorstel kwam om onze Traject jongeren mee te nemen over de grens werd ik meteen enthousiast. Zelf heb ik het reizen altijd ervaren als een mogelijkheid om ook eens op een andere manier naar de wereld te kijken en het geeft je de kans om stil te staan bij je eigen leven en de dingen die op dat moment belangrijk voor je zijn. Met andere woorden: het helpt je grenzen verleggen. En dat is nou precies waar de jongeren van het Traject mee bezig zijn.Gelukkig kunnen we door de geplande bezoeken aan de kindertehuizen in Roemenië ook nog iets terug doen voor het land wat wij gaan bezoeken. Ook al is het maar een klein druppeltje, het zal voor iedere deelnemer aan dit project een ervaring zijn die nog lang in de herinnering zal blijven bestaan.

Ook ìk heb de mogelijkheid gekregen om mee te gaan naar Roemenië, en dat sla ik natuurlijk niet af! Mijn naam is Diane Groenendijk en ik ben 21 jaar. De studie die ik volg, is op het Cios in Goes, daar zit ik in mijn laatste jaar en leer ik met veel plezier voor het keuzevak SBAW (sociaal beweging agogisch werk ) Door dit keuze vak ben ik terecht gekomen op het Traject als stagiaire, dit is nu mijn tweede jaar. Op het Traject heb ik heel erg veel geleerd en nog steeds. Maar helaas is mijn stage bijna afgelopen en zal ik een andere studie gaan volgen, Social Work aan de Hoge school Zeeland. Roemenië zal een mooie ervaring worden, ik kijk er dan ook echt naar uit, daarnaast vind ik het een mooi project voor de deelnemers die mee mogen gaan, ik hoop dat ze zich bewust worden van hun eigen ( problematische) gedrag, en daar door beter gaan functioneren in de maatschappij.