Het traject naar Roemenië

2008-2009 Beton project “Jongens in Roemenie”

admin — Tue, 04 Nov 2008 20:19:09 +0000

Na het succes van “Meiden in Roemenië ” heeft het begeleidingsteam van het Traject besloten om het project door te zetten en dit jaar op stap te gaan met een groep jongens. Onze ideeën zijn voorgelegd aan onze contacten in Roemenië en met veel enthousiasme ontvangen. Er zijn in de directe omgeving diverse mogelijkheden om het project “Jongens in Roemenie” ten uitvoer te brengen De mensen ter plaatse hebben alle medewerking toegezegd om ons te ondersteunen bij het project. In Roemenie leven veel Roma volken onder de armoede grens. Gezinnen met kleine kinderen die onder barre omstandigheden in krotwoningen wonen is geen uitzondering. Tijdens onze “Meiden in Roemenie” reis hebben we een bezoek gebracht aan een van deze Roma dorpen en de meiden waren vooral onder de indruk van de kinderen die onder slechte omstandigheden moeten proberen een leven op te bouwen. Deze aanblik bracht veel emoties teweeg. Dit bracht ons op het idee om ook dit jaar weer de handen uit de mouwen te steken en ons in te gaan zetten voor het Beton project van MfCare te Gabova - Roemenië. Deze organisatie heeft zich ten doel gesteld om de woningen van Roma mensen op te knappen door structurele verbeteringen aan te brengen. O.a. door middel van het storten van betonnen vloeren worden de leefomstandigheden in deze huizen aanzienlijk verbeterd. Om dit project te kunnen bekostigen zullen de jongeren die gaan deelnemen aan het beton project in de loop van het schooljaar 2008/2009 activiteiten ontwikkelen om geld bij elkaar te krijgen voor het verblijf en de op locatie te ontwikkelen activiteiten.

Zijn we er al?

admin — Sun, 18 May 2008 09:57:59 +0000

7 meiden stonden met hun koffers klaar voor het grote avontuur naar Roemenie. Uitgezwaaid door familie en vriendjes zijn we om 3 uur in de nacht vanuit Zoutelande vertrokken. Het was donker en stil op de weg en de meiden lagen gewikkeld in de dekens die voor Roemenie bestemd zijn te slapen op en tussen de banken van de busjes. Ergens in Duitsland ontwaakte de eerste om vervolgens na een plasstop en een peuk weer verder te slapen. De kilometers vlogen aan ons voorbij en alleen wij chauffeurs genoten van de golvende gele velden langs de Duitse en Oostenrijkse snelwegen. Het was een hele vermoeiende tocht maar na 17 uur kwamen we toch aan op onze eerste bestemming in Dabas in Hongarije. Daar was het even zoeken naar het Hotel want het adres lag nog in Nederland. Maar met wat handen en voetenwerk en het gezonde verstand van Adrie kwamen we er uiteindelijk toch. Uiteraard was het commentaar van de meiden niet van de lucht”. De leiding weet ook nergens de weg” Gelukkig wist Adrie het weer goed te maken met het regelen van een heerlijke Hongaarse maaltijd en kamer met een lekker bed en een warme douche. De volgende ochtend weer vroeg op pad. De wegen bleven prima tot aan de grens. Daarna was het afgelopen met het strakke asfalt en we reden van de ene kuil naar de andere om het nog maar niet te hebben over de rijstijl van de Roemenen. Het leek wel een computergame en elke keer als er weer een Roemeen ging inhalen verwachten we “game over”, de tafrelen waren af en toe bloedstollend. Eindelijk na een vermoeiende en zware rit kwamen we aan in Onzunca Bai waar wij welkom werden geheten met een echte Hollandse maaltijd. Sperziebonen, aardappelen met een stukje varkensvlees… heerlijk na zo’n vermoeiende tocht en al onze avonturen onderweg. Want als je verdwaalt vlak bij de plaats van bestemming en de meiden hebben hoge (sigaretten en plas ) nood.. dan wordt hun geduld wel aardig op de proef gesteld. Maar ze hebben het geweldig doorstaan!!! Dat leerdoel hebben ze sowieso al bereikt.

Een koffer vol

admin — Mon, 12 May 2008 18:39:24 +0000

Aan de vooravond van ons vertrek schiet er nog van alles door mij heen. Heb ik wel overal aan gedacht? Zijn er nog zaken blijven liggen? Moet ik morgen voor vertrek nog snel iets regelen? Eigenlijk zijn dat van die vragen die pas beantwoord worden als je er voor staat, want dan weet je dus pas echt of je iets vergeten bent. Nu ben ik door de jaren heen verstandig geworden en heb maar besloten met deze stress te stoppen en mij bezig te houden met nuttiger zaken. Ik ga vandaag in die prachtige voorjaarszon zitten om mij rustig voor te bereiden op morgen. Het vertrek naar Roemenie! Het wordt nog spannend wie er morgen daadwerkelijk mee gaat. Dat blijft altijd de vraag op het Traject. Want net zoals ik lopen ook de meiden rond met onbeantwoorde vragen over de reis die komen gaat. En uit ervaring met onze Traject kampen weet ik dat al die beren op de weg voor de deelnemers vaak een reden is om op het laatste moment af te haken. Ook al zijn ze van te voren enthousiast en gemotiveerd. Toch missen zij soms net dat steuntje in de rug en het zelfvertrouwen om door te zetten. Daarom hoop ik echt dat ze er morgen alle 8 staan met hun bagage om een hoop nieuwe ervaringen op te doen. En dat ze hun koffer kunnen vullen met gedachten en ideeën waar ze in de rest van hun leven en (school)carrière af en toe nog eens uit kunnen putten.

Rémie Openeer van Omroep Zeeland zal iedere dag om 10.20 uur een live verslag over de indrukken en belevenissen van de meiden op de radio brengen. Dit even als opwarmertje voor de reportage die zeer waarschijnlijk in de herfst op Omroep Zeeland TV te zien zal zijn. Mis het dus niet!

opgeruimde toekomst

admin — Sun, 06 Apr 2008 17:35:18 +0000

De meiden zijn begonnen met hun eerste opdracht namelijk WERKEN. Geld verdienen om een bijdrage te kunnen leveren voor de Roemenie reis. Het doel is om in ruil voor de geleverde inspanning 750 euro bij elkaar te sprokkelen. 3 weken lang iedere dinsdag en donderdag werken in miniatuur Walcheren of Bambini in Vlissingen. Dat was voor de meiden even wennen. In plaats van in de warme schoolbanken een hele dag buiten piepkleine huisjes poetsen en een treinrails schoonmaken zodat de trein ook in het nieuwe seizoen recht in het spoor blijft lopen. 2 meiden kregen wel een hele bijzondere opdracht. Zij moesten de Lange Jan stofzuigen helemaal van boven naar beneden. Nou zou je denken dat is zo gepiept! Maar helaas het bleek om de echte Lange Jan te gaan midden in hartje Middelburg die wel 90,5 meter hoog is. Gelukkig lieten de meiden zich niet van de wijs brengen en gingen gewapend met een stofzuiger op pad. Eerst helemaal de 207 treden omhoog met die loodzware stofzuiger onder de arm om even later de zelfde weg weer af te leggen naar beneden. Hilariteit alom (nou ja bij de leiding) want ze waren even vergeten om te controleren of de stofzuigerzak wel leeg was! Maar het is gelukt om het trappenhuis op tijd op te leveren en ook in het speelcircus Bambini kunnen de kleine kinderen weer stofvrij genieten van een dagje ravotten. Het bewijs van al hun gezwoeg stond deze week in het weekblad de BODE. Bij het artikel over onze plannen stond op de voorpagina een echte actie foto van 3 kanjers van meiden. Hier kregen we leuke reacties op ook van mensen die spontaan een bijdrage wilden storten om ons verder op weg te helpen. En die giften zijn uiteraard van harte welkom. Want nu het treintje in miniatuur Walcheren weer schoon op de rails is gezet, wordt het de hoogste tijd om ook met de meiden te vertrekken met meer kansen op een opgeruimde toekomst.

Prettige Spanning

admin — Sun, 16 Mar 2008 17:12:35 +0000

Vorige week de eerste voorlichtingsbijeenkomst over de Roemenie reis. Toch even spannend. Want zelf zijn we razend enthousiast over het idee en de reis, maar kan je dat ook overbrengen op ouders en andere belangstellenden. Ter voorbereiding hadden we een aantal routekaarten van de ANWB gehaald en het besef drong bij het bestuderen van deze kaarten langzaam tot ons door dat we toch wel een flink aantal uren onderweg zullen zijn. Want Ozunca- Bai ligt een stukje onder Brasov en dat is nou niet bepaald naast de Zeeuwse voordeur. Om op onze bestemming te komen zullen we 5 x de grens over moeten om daarna onze weg te vervolgen door een stuk binnenland. Volgens de campingeigenaar Meneer Post houdt bij de camping de weg op en begint het niemandsland bevolkt door bomen en bruine beren. Nou ja, zolang die beren maar niet op de weg zitten… Om iedereen niet te veel af te schrikken tijdens de voorlichting hebben we er voor gekozen om een kleiner formaat kaart van Europa te gebruiken om aan te wijzen waar we naar toe gaan en dat was al heftig genoeg. Gelukkig kwamen de meiden zelf ook al met ideeën om de reis prettig te laten verlopen. Veel afwisselende muziek op je mp3, lekkere hapjes en drankjes en een portable Dvd-speler mee. Af en toe wisselen van bus zodat je niet 2 dagen tegen dezelfde persoon aan zit te hangen leek ons ook een goed plan. Meneer Post die een paar keer per jaar deze tocht onderneemt wist veel te vertellen over de bezienswaardigheden die we onderweg tegen gaan komen en zal ons nog een routebeschrijving leveren zodat we de mooie vergezichten en kastelen niet kunnen missen voor de foto’s en het reisverslag. Remie Openeer van Omroep zeeland was de eerste bijeenkomst ook van de partij en heeft de eerste beelden vastgelegd van een paar nog wat verlegen en giechelende Traject meiden. Maar dat zal snel genoeg wennen want Remie kreeg ze zonder al te veel moeite spontaan voor de camera. Het was een geslaagde informatieve middag met veel goeie ideeën. De eerste prettige spanningen voor de reis begonnen die middag al een beetje toe te nemen. Waardoor een van de ouders verzuchte zelf ook wel met ons mee te willen. En wie weet ?

topsport in beeld!

admin — Sat, 01 Mar 2008 11:57:04 +0000

Soms kunnen zaken vreemd lopen want wat hebben de Olympische spelen nou met Het Traject te maken? Niets zou je denken. Maar niets is minder waar! Tijdens onze zoektocht naar sponsors en andere belangstellenden wist Adrie tijdens een interview over zijn Olympische judo dochter omroep Zeeland attent te maken op ons Roemenie plan. Hij heeft namelijk altijd een stapel projectplannen in zijn tas zitten en iedereen die in ons profiel past als potentiële sponsor krijgt er een mee naar huis. Al snel werd ik gebeld of we bij omroep Zeeland wilden komen babbelen over het project. De afspraak was snel gemaakt. Alleen had ik geen rekening gehouden met de smalle straatjes en het eenrichtingsverkeer van Oost-Souburg. Uiteindelijk tegen het verkeer in en met de positieve gedachte dat dit alvast een goede oefening was voor de weg vinden naar Roemenie stapte ik oververhit binnen. Gelukkig is Adrie op dit soort momenten onverstoorbaar en het gesprek over de spelen en Roemenie was al in volle gang. Omroep Zeeland is voor zijn reportages op zoek naar bijzondere Zeeuwse activiteiten of positieve Zeeuwen. Tijdens het gesprek bleek al snel dat wij met onze plannen passen in dat plaatje en er was een prettige klik voelbaar waardoor het idee ontstond om over de hele Roemenie reis een documentaire te maken in meerdere delen. Dat zou geweldig zijn! Een cameraman mee die de ontdekkingstocht van de Traject- meiden en begeleiders op een eerlijke en positieve mannier in beeld brengt. Want het ontwikkelen van je competenties, leren over je gedrag en werken aan je toekomst. Dat is net Olympische topsport!

Groen licht voor stoute schoenen

admin — Tue, 11 Sep 2007 16:36:05 +0000

Het idee om met jongeren van Het Traject eens verder over de grens te kijken spookte al een aantal jaren door ons hoofd. Ook omdat Adrie enthousiast bleef vertellen over zijn reis-ervaringen met een meidengroep van het CSW. Het riep bij de begeleiding van Het Traject steeds maar weer de vraag op: zou een dergelijke ervaringsreis ook mogelijk zijn met de meiden van Het Traject? Uiteindelijk hebben we de stoute schoenen aangetrokken. Gewapend met een projectplan zijn we eerst maar eens voorzichtig gaan informeren bij eventuele sponsors of er belangstelling voor ons project was. Al snel was het raak en bleken er verschillende bedrijven of instanties sympathie te hebben voor het project. Ook de Korczakschool zette het licht op groen waardoor we een team samen konden stellen die de organisatie op zich kon nemen. Met 8 meiden naar Roemenie dat vraagt om nogal wat voorbereiding, planning en creatieve ideeën. Om u op de hoogte te houden van al onze belevenissen zal er regelmatig een update te lezen zijn op deze weblog. En eenmaal onderweg kunt u een live verslag van onze ervaringsreis meebeleven.